Državni audiovizuelni arhiv Srbije – Jugoslovenska kinoteka je centralna ustanova zaštite kulturnih dobara filmskog i ostalog audiovizuelnog nasleđa u Srbiji.

Jugoslovensku kinoteku osnovao je 1949. godine Komitet za kinematografiju tadašnje Federativne Narodne Republike Jugoslavije. Dokument o osnivanju potpisali su Vladislav Ribnikar, predsednik Komiteta za kinematografiju i Josip Broz Tito, predsednik Vlade FNRJ.

Organizacione temelje postavio je Milenko Karanović, prvi direktor Kinoteke, koji je tu funkciju obavljao od 1949. do 1954. godine. Arhiv Kinoteke u Košutnjaku započeo je rad sa svega dve stotine nesređenih kutija nitratnih filmova pronađenih u bunkerima u Tašmajdanskoj pećini. Uz poklone građana, otkupe, preuzimanje novih kopija od domaćih producenata i razmenu s inostranim arhivima, fond je brzo rastao i u narednim decenijama Jugoslovenska kinoteka postaće jedan od najznačajnijih filmskih arhiva u svetu.

Početkom 1955. direktor Kinoteke postaje reditelj Vladimir Pogačić, koji na njenom čelu ostaje sve do 1981. godine.

Blago Arhiva bilo je ugroženo u NATO bombardovanju, ali je tadašnja generacija zaposlenih u Kinoteci, s direktorom Radoslavom Zelenovićem na čelu, uspela da ga sačuva. Slavni reditelj Bernardo Bertoluči uputio je u proleće 1999. godine apel za spas Kinoteke „koja čuva ključna sećanja na ovaj vek”, kao i njegov kolega Teo Angelopulos.

Nova upravna zgrada Jugoslovenske kinoteke u Uzun Mirkovoj ulici, u renoviranom zdanju, zvanično je otvorena 2011. godine, a za publiku, posle opremanja i useljenja, 2014. godine. U prelepom enterijeru nalaze se bioskopske sale, stalna muzejska postavka, biblioteka i direkcija Kinoteke. Ova zgrada, sagrađena polovinom 19. veka, u kojoj je bila smeštena Beogradska opština, predstavlja spomenik kulture pod zaštitom države. (Wikipedia)