Crkva Ružica, posvećena prazniku rođenja Bogorodice, predstavlja danas poštovano svetilište u okvirima bedema Beogradske tvrđave. Podignuta je 1867. godine i prvobitno je trebalo da služi kao vojni hram. U tu svrhu adaptiran je austrijski barutni magacin iz četvrte decenije 18. veka. Prilikom prepravke zdanja podignut je zvonik i dograđena oltarska apsida. Prema narodnom verovanju, na ovom mestu se u srednjem veku nalazila istoimena crkva, ali za to nema nikakvih potvrda.

Sam naziv crkve, Ružica, preuzet je od mnogo starijeg paganskog praznika Rozalije, koji se proslavljao tako što su učesnici svetkovine bili posipani laticama ruža. Kako se pravoslavni praznik Svete Trojice vremenski poklapao sa antičkim Rozalijama, mnoge crkve koje su tokom srednjeg veka podizane u srpskim zemljama u narodu su bile poznate pod imenom Ružica.

Crkva je teško postradala u vreme Prvog svetskog rata 1915. godine, a temeljno je obnovljena 1925. godine. Projekat obnove radio je ruski arhitekta Nikolaj Krasnov. Budući da je predstavljala vojno svetilište, deo enterijera Ružice čine masivni polijeleji, rađeni od trofejnog oružja iz Prvog svetskog rata. Pred ulazom u crkvu nalaze se dve bronzane statue, od kojih jedna predstavlja srednjovekovnog ratnika iz vremena cara Dušana, a druga srpskog vojnika s početka 20. veka. Ove skulpture izlivene su od topovskih čaura. (https://www.beogradskatvrdjava.co.rs/)