Na prostoru između ulica Kralja Milana i Nemanjine se nalazila konjička kasarna, u čijem se krugu nalazila i crkvica od šatorskog platna, preteča sadašnje crkve, koja je dugo nazivana vojničkom. Knez Mihailo je 1860. odredio prostor za zidanje hrama, tada poznat kao Dudara — državni rasadnik belih dudova. Radovi su počeli na proleće 1861, zbog neočekivano povodnog zemljišta bilo je potrebno posebno uraditi temelje.

Crkva je podignuta 1863. godine, beogradski mitropolit Mihailo ju je osveštao u nedelju 24. marta (5. aprila).Planove su izradili Pavle Stanišić i Jovan Ristić, građevinske radove su obavili Josip Štok i Ferdinand Stavenov, a preduzimač je bio Koča Z. Popović. U početku je služila i kao vojna crkva jer se nalazila u blizini vojnih objekata. Prve tri godine, od 1863—1866. bila je vojna crkva, ali je ukazom Mitropolita Mihaila postala parohijski hram. (Wikipedia)