Crkva Svetog Aleksandra Nevskog u Beogradu izgrađena je 1877.godine po projektu Jelisavete Načić. Služila je svojoj nameni do 1891. godine, kada je odlučeno da se podigne veći hram. Ikone su naslikane iste godine u ikonopisnoj radionici ruskog slikara Borisa Seljanka. U crkvenim pevnicama nalaze se spomenici ratnicima poginulim u oslobodilačkim ratovima (1876—1918) kao i spomenici ruskom caru Nikolaju II i kralju Aleksandru I Karađorđeviću. Sadašnje zidne kompozicije naslikao je u „al seko” tehnici slikar jeromonah Naum Andrić 1970—1972. godine, uz asistenciju njegovog tadašnjeg učenika Momira Kneževića, profesora zidnog slikarstva na dve srpske likovne akademije, u Prištini (Zvečanu) i u Trebinju.

U vreme boravka dobrovoljačkog ruskog korpusa u Srbiji, pod zapovedništvom generala Čarnjajeva, doneta je pokretna vojnička ruska crkva u Beograd 1876. godine. Sastojala se od gvozdene konstrukcije, platna, drvenog ikonostasa sa ikonama i drugim potrebnim crkvenim stvarima. Patron ove crkve bio je poznati ruski vojskovođa, knez i svetitelj Aleksandar Nevski. Pokretna crkva pratila je rusku vojsku na svim bojištima u Srbiji gde je ova vojska učestvovala.

Onda je 1912. godine na prostoru koje obrazuju Dušanova, Dositejeva, Skenderbegova i Francuska ulica, počelo sa izgradnjom nove crkve, čiji su temelji osveštani 12. maja iste godine (čin osvećenja izvršio je mitropolit Dimitrije u prisustvu kralja Aleksandra Karađorđevića koji je položio kamen-temeljac). Prvi svetski rat odložio je izgradnju crkve, pa je ona završena tek 1928—1929. godine, a mermerni ikonostas (prvobitno predviđen za hram na Oplencu) poklonio je kralj Aleksandar Karađorđević 1930. godine. Crkva je osvećena 23. novembra te godine. (Wikipedia)