Manastir Šišatovac se nalazi na južnim padinama zapadnog dela Fruške gore u blizini istoimenog naselja i izvora potočića Remete. Izgrađen je u 13. veku, kao zadužbina kralja Dragutina. U početku se manastir zvao Remetica ili Remetski manastir i posvećen je bio Sv. Nikoli.

Prema „Svitku zaveštalnom“ monasi manastira Žiča Ilarion i Visarion predvođeni svojim igumanom Teofanom (Teofilom) početkom 16. veka pobegli su od turskig zuluma u Srem i tu su našli malu staru zidanu crkvicu posvećenu sv. Nikoli. Oni su tu crkvu srušili i na istom mestu podigli 1520. godine novu, i posvetili je Rođenju presvete Bogorodice. (Ilarion Ruvarac je mislio da to nije moglo biti 1520, već između 1545. i 1550. g.) Taj novi manastir se od druge polovine 16. veka naziva Šišatovac. Godine 1543, prenete su u Šišatovac mošti sv. Stevana Štiljanovića iz Šikloša u Baranji za vreme igumana Teofila. Svečevo telo počivalo je u orahovom kivotu ukrašenom sedefom do 1760, kada je o trošku Vićentija Popovića, vršačkog episkopa, izrađen nov, bogato ukrašen metalni kivot, uvijen u crvenu kadifu i srebrom okovan. Po jednoj proceni iz 19. veka ćivot kao i naprsni krst sa duplim zlatnim lancem (koji je vladika Vićentije skinuo sa sebe i postavio na mošti Štiljanovića), vredeli su 20.000 f.

Zbog kulta Štiljanovićevog narod je u velikom broju pohodio i darivao manastir. Turci su zbog toga od manastira 1566. godine tražili velik otkup, u iznosu od 26.000 akči i pride još 1000 akči za tu godinu. Tokom 1643. godine tu je jedno vreme boravio patrijarh Pajsije Janjevac, koji je napisao tada "Povesno slovo" svetitelju Štiljanoviću. Po opatu Boninu to je 1702. godine bio jedan od većih manastira u Sremu, u kojem pored posluge i iskušenika ima još 25 kaluđera "opštežitelja". To izuzetno lep i bogat manastir sa 1138 jutara zemlje. Godine 1753. tokom vizitacije crkvenih dobara tu je popisano 13 kaluđera, pet đaka, 13 slugu i 12 Prnjavoraca koji su radili manastirsku zemlju.

Po mitropolitu Beogradskom i Sremskom Pajsiju, oba manastira Šišatovac i Kuveždin je podiglo isto ktitorstvo Stefana Štiljanovića i velikog župana (vojvode) Teodora. Manastire su gradili isti majstori - "sa primorskih strana" Jovan i Gašpar. (Wikipedia)