Krajem 50-tih godina prošlog veka u svetu su se dogodile velike promene u oblasti psihijatrije. Pozivi društva na humaniji odnos prema psihijatrijskim pacijentima i njihovo uključivanje u zajednicu kao i nova otkrića u farmakoterapiji doveli su do temeljnih promena dotadašnjeg shvatanja psihijatrije i psihijatrijske nege.

Grupa neuropsihijatara, nastavnika Univerziteta u Beogradu okupljenih oko prof. dr Slavke Morić-Petrović (prof. dr Dušan Petrović, prof. dr Milan Popović, prof. dr Miroslav Antonijević, prof. dr Predrag Kaličanin i drugi) odlučila je da pokrene pionirski posao uvođenja svetskih trendova u psihijatriju i otvori prvu socijalno-psihijatrijsku ustanovu, ne samo u staroj Jugoslaviji, već i na čitavom Balkanu. Nakon što je usvojen projekat arhitekte Vladete Stojkovića, 5. juna 1960. godine položen je kamen temeljac, a 14.aprila 1963. zvanično je otvoren Zavod za mentalno zdravlje. Na taj način počela je sa radom prva psihijatrijska ustanova u ovom delu Evrope sa potpunom socijalno-psihijatrijskom orijentacijom, koja akcenat lečenja i podršku pacijentima u lečenju stavlja u društvenu zajednicu i insistira na socijalnim i psihološkim metodima lečenja psihijatrijskih bolesti. (https://imh.org.rs/2025)