WindEurope: 442.800 radnih mjesta u industriji vjetra širom Evrope u 2024.

Rodna ravnopravnost u industriji vjetra i dalje niska

Prema podacima WindEurope, radna snaga u vjetroenergetskom sektoru širom EU i Velike Britanije i dalje je pretežno muška, 81% muškaraca naspram 19% žena. Iako je učešće žena poraslo za više od 50% od 2011. godine, apsolutni pomak je skroman: tada je odnos iznosio približno 83% muškaraca i 17% žena. Pozitivno je da se u poslednjim godinama bilježi brži rast, ali rodna raznolikost ostaje izazov, a kako navode, slični obrasci se mogu pretpostaviti i u ostatku Evrope. Stručnjaci upozoravaju da je za postizanje ciljeva sektora neophodno sprovesti ciljane mjere: ulaganje u obuke, programe inkluzije i kampanje za privlačenje žena u tehničke i liderske pozicije. Povećanje njihovog učešća smatra se ključnim za prevazilaženje nedostatka kadrova i ostvarenje planiranog rasta vjetroenergetike.

U sektoru vjetroenergije postoji nedostatak radne snage

Uprkos rastu, sektor se suočava sa ozbiljnim nedostatkom inženjera, tehničara, projektnih menadžera i specijalizovanih operatera. WindEurope je sprovela detaljnu analizu 235 radnih profila u vjetroenergetskom lancu i identifikovala najveće buduće "rupe" u kadrovima. Posebno se izdvajaju potrebe za tehničarima za lopatice, terenskim inženjerima i tehničarima za podršku prije montaže. Do 2030. godine očekuje se da vjetroenergija u Evropi obezbijedi 607.000 radnih mjesta, što je rast od 36% u odnosu na 2024. godinu. U EU-27 broj zaposlenih će porasti sa 360.000 na 483.000, gdje se pretpostavlja da će direktno biti angažovano 223.000 ljudi, dok će indirektno biti zaposleno dodatnih 261.000. Ovaj rast zasniva se na planu da se u Evropi godišnje instalira prosječno 30 GW novih kapaciteta, čime bi ukupna snaga dostigla 441 GW do 2030. godine. U EU-27 plan je da se godišnje instalira 22 GW, što bi donijelo 344 GW vjetroenergije do 2030. godine, ali i dalje ispod cilja od 425 GW.

Ključne akcije

Kako navode iz WindEurope, da bi se ostvarile ambicije, neophodno je: strateško planiranje radne snage, ulaganje u obrazovanje i obuke, privlačenje mladih i radnika iz srodnih sektora, kao i tijesna saradnja industrije, vlada i obrazovnih institucija. Evropa već danas osjeća manjak kvalifikovanih radnika, a ukoliko se ne preduzmu hitne mjere, problem će se dodatno produbiti u narednih pet godina.