Od Bubanj potoka do Boleča gradiće se dva tunela - Putevi Srbije traže zelenu dozvolu za prvu dionicu sektora C obilaznice oko Beograda i Pančeva

Putevi Srbije podnijeli su Ministarstvu zaštite životne sredine zahtjev za davanje saglasnosti na Studiju o procjeni uticaja na životnu sredinu projekta fazna izgradnja prve dionice autoputa E-70, obilaznica oko Beograda i Pančeva - sektor C i nova obilazna pruga Beli Potok-Vinča-Pančevo sa drumsko-željezničkim mostom preko Dunava kod Vinče.

Predmet projektovanja ovog dijela dokumentacije je izrada prve dionice autoputa od Petlje Bubanj preko Leštana, do Smederevskog puta u Boleču. Dužina dionice iznosi 5.370,25 m, a na trasi su predviđena dva tunela - Bubanj potok i Leštane.

Početak trasa obilaznice od petlje Bubanj potok tunelski se provodi kroz desnu padinsku stranu Zavojničke rijeke prema naselju Leštane. Tunel je projektovan sa dvije nezavisne tunelske cijevi, svaka za poseban smjer vožnje. Dužina tunela iznosi 1.287,92 m.

Izlaz iz tunela Bubanj potok se nalazi u blizini naselja Leštane na lijevoj dolinskoj strani bezimenog potoka koji se sa desne strane uliva u rijeku Bolečicu. Trasa se od izlaza tunela preko potočne doline prevodi objektom i dalje usjekom, odnosno zasjekom do sledećeg objekta prirodne suve depresije - početka šireg jaružnog pravca. Odavde pa do ulice Ravan trasa se provodi usecanjem u teren. Preko ulice Ravan i potoka trasa se provodi mostom, a potom tunelom Leštane.

Tunel Leštane je projektovan sa dvije nezavisne tunelske cijevi, svaka za poseban smjer vožnje. Dužina tunela iznosi 726,43 m. Izlaz iz tunela nalazi u dolini rijeke Bolečice.

Na dijelu autoputa od izlaza iz tunela Leštane do mosta preko Dunava, trasa se provodi uglavnom na nasipu desnom dolinskom stranom Bolečice.

Na oko 1.650 m posle tunela Leštane, slijedi petlja Boleč, kojom se omogućava saobraćajna veza autoputa sa Smederevskim putem.

Dionica se završava na stacionaži km 5+370,25 neposredno ispred mosta br. M5-1 koji je deo sledeće faze projektovanja.

Za idejno rješenje bio je zadužen Saobraćajni institut CIP iz Beograda.