Bihaćka tvrđava nalazi se u donjem dijelu grada, na lijevoj obali rijeke Une. Specifičnost ove tvrđave-grada je sačuvana urbana struktura unutar gradskih bedema iz prethodnog perioda.

Nije poznato vrijeme gradnje. Jedan dio historičara smatra da je tvrđava građena oko 1205. godine. Prema narodnom predanju u tvrđavi boravio je ugarski kralj Bela IV bježeći ispred tatarskih konjanika.

Osmanlijska vojska zauzela je grad juna mjeseca 1592. godine. Od tada, tokom slijedeća tri vijeka, Bihać postaje važno utvrđenje Osmanlijskog carstva na krajnjem zapadu i služi kao polazna tačka za upade i konstantne pritiske na granice Hrvatske. Po anonimnom izvještaju iz 1785 bilo je na Bihaćkom gradu 28 velikih topova, a posada brojila je 700 vojnika.

Dolaskom Austro-Ugarske, kula je pretvorena u tamnicu. Bihaćki je grad porušen 1890 i 1891god. Zadnji bihaćki dizdar bio je Muharemaga Delić. Od tada pa dugo godina kasnije kada je Bihać potpuno izašao iz svojih bedema Kapetanova kula služila je isključivo kao zatvor. Tom prilikom su na objektu izvršeni određeni građevinski zahvati koji su narušili njen izgled. Ovo se prije svega odnosi na dogradnju određenih sadržaja u enterijeru objekta, kao i povećanje prozorskih otvora. Kapetanova kula je sve do 1959. godine služila kao Okružni zatvor. (Wikipedia)