Poznata iz davne prošlosti i dobro posećena između dva svetska rata, Zvonačka banja izvorima lekovite vode, nadmorskom visinom od 630 m i prijatnom subplaninskom klimom, više puta je bila predmet interesovanja naučnika i praktičara. Naučnici su do detalja istraživali prirodu, a praktičari gradili objekte za banjsko lečenje.

Iz 1956. godine potiče i danas aktuelna studija Koste Petkovića (1903-1987) i Nikole Milojevića, koju je pod naslovom Geološki sastav i tektonski sklop okoline Zvonačke banje sa naročitim obzirom na pojavu termalnih izvora objavila Naučna knjiga iz Beograda.

Ova banja, nedovoljno afirmisana, smeštena je na krajnjem istoku Srbije, nedaleko od granice prema Bugarskoj. Od Dimitrovgrada je udaljena 30 km, od Babušnice 31 km i Pirota 39 km. Razvila se na naslagama bigra koji je istaložen iz banjske termomineralne vode bogate kalcijum-karbonatom. Iznad banje, koja je na strmoj dolinskoj strani potoka Blatašnice, pritoke Jerme, diže se 1.071 m visok krečnjački vrh Staža, a naspram nje 1.032 m visoko Asenovo kale, izgrađeno od masivnih titonskih krečnjaka. (Wikipedia)