Park prirode Dragišnica i Komarnica nalazi se na krajnjem sjeverozapadu Opštine Šavnik i graniči se sa Nacionalnim parkom Durmitor. Ukupna površina parka iznosi 2.994,00 ha.[2] Za potrebe upravljanja parkom osnovano je Društva sa ograničenom odgovornošću "Park prirode Dragišnica i Komarnica" - Šavnik.

Područje Parka prirode smješteno je u planinskom području u kome dominiraju razuđene, često duboke forme reljefa sa niskim, srednjim i visokim planinama i grebenima, kanjonskim dolinama i klisurama. Najniža tačka je u samom kanjonu, sa nadmorskom visinom od 651 mnv, dok najviša tačka predstavlja vrh Ogorjeli krš sa nadmorskom visinom od 1.998 mnv. Rijeke u Parku prirode, Komarnica i Grabovica koje su bogate potočnom pastrmkom i lipljenom, ističu se visokom očuvanošću i značajem za stabilnost vodnog režima i bilansa.

Rijeka Komarnica je dio 120 km dugog riječnog sistema koji se sastoji od pet rijeka: Tušina, Bukovica, Bijela, Komarnica i Piva. To je razlog što se Piva naziva „rijeka sa pet imena“. Izvire ispod Durmitora i teče pod nazivom Gornja (Mala) Komarnica.

Njen tok prolazi dubokim i vijugavim kanjonom između planina Treskavca i Vojnika. U gotovo nenaseljenom području (selo Duži) ulazi u visoki Pivski plato. U Dužima je crkva Svetog Save, podignuta 1837. godine, i po arhitekturi se razlikuje od svih ostalih seoskih crkava u okruženju. Tu rijeka skreće na sjever, prolazeći pored sela Dubrovsko i Bezuje (bez ujaka). U obližnjem selu Doli, 1943. godine ubijeno je više od 500 civila. Ova priča je poznata kao „Krvava pivska bajka“. Tada je SS divizija „Prinz Eugen“ terorisala lokalno stanovništvo Pive i počinila mnoga zvjerstva. Odgovorni su za pogubljenje 522 nedužna civila u Dolima, od čega više od 100 djece. Čak je i novorođenče ubijeno bez milosti. Tijela su bačena u jame i kompletna akcija ubijanja okončana je za sat vremena.

Ulaskom u duboki kanjon Pive rijeka se ulijeva u novostvorenu akumulaciju Pivsko jezero (prije izgradnje brane Mratinje, u rijeku Pivu).

Kanjon rijeke Komarnice je rijedak kanjon. Po svojoj dubini divljine i vodopadima planinskih rijeka, poredi se sa kanjonom rijeke Tare. U kanjonu je jedna od najimpresivnijih litica na Durmitoru - 700 m visoka Boljska Greda, koja svojim "S" licem dominira kanjonom.

Kanjon Gornje (Male) Komarnice, pod imenom Nevidio (nikad viđeno) bio je posljednje neistraženo mjesto u Evropi (kanjon koji nije viđen). Odolijevao je svim pokušajima osvajanja do prvog avgusta 1965. godine kada je grupa profesionalnih nikšićkih planinara članova PD Javorak, sa ronilačkom opremom, prošla prvi put kroz kanjon. Trebalo im je dva dana. To je posljednji osvojeni kanjon u Evropi i još uvijek jedno od manje posjećenih mjesta. Dugačak je 3 km, sa nizom vodopada, virova i prolaza koje voda pravi. Na nekim mjestima Nevidio litice su široke pola metra i visoke 400 m.

Ovaj kanjon je nedostižan običnim turistima, jer je i danas neophodna najbolja obuka i oprema za penjanje (ronilačko odijelo, alpinistička oprema). Kanjonom se prolazi u toku jednog dana uz specijalnu opremu, i uz iskusne vodiče. Poznat je i po tome što ima neke životinjske i biljne vrste koje su jedinstvene u svijetu. (Wikipedia)