Urbana vila u Šapcu donosi novi koncept stanovanja - Arhitektura inspirisana lokalnim graditeljstvom i industrijskim nasleđem (FOTO)

Pojam "urbane vile" kao arhitektonske tipologije predstavlja specifičnu kategoriju savremenog stanovanja, prema kojoj stambena jedinica sadrži karakteristike bliske jednoporodičnom stanovanju, a nalazi se u višeporodičnom objektu. Projekat Urbane vile u Šapcu razvijao se od početne premise da stambeni prostor bude "između kuće i stana, prema projektu studija PRAKSA59.

Zgrada sadrži tri stambene jedinice, svaka na zasebnoj etaži, garažu za tri automobila i zajedničke prostorije u podrumu za potrebe tri porodice. Organizaciona postavka objekta sagledava se kroz transformaciju granica unutrašnjeg i spoljašnjeg prostora. Shodno tome, stan u prizemlju se nastavlja na privatno dvorište, dok stanovi na spratovima dobijaju po jednu privatnu otvorenu krovnu terasu, povezujući enterijer s eksterijerom.

Klasični ulazni hodnik stana pretvoren je u hol koji svojom pozicijom,veličinom i osvetljenošću ostvaruje vezu s dnevnim boravkom i terasom, omogućavajući kružno kretanje i promene u prostoru prema potrebama korisnika. Dnevna zona ima trostranu orijentaciju čime su obezbeđeni prirodna osvetljenost tokom celog dana i provetravanje unutrašnjeg prostora. Sve prostorije u stanovima orijentisane su ka južnoj strani, kako bi se ostvarila veća osunčanost van letnjih meseci i ostvarila veća energetska efikasnost objekta.

Arhitektonsko oblikovanje zgrade pod uticajem je lokalnog graditeljstva, uz unošenje savremenih estetskih i funkcionalnih elemenata. Naglašavanjem unutrašnjeg stepeništa kroz spoljašnju oblikovnost i materijalizaciju, stvorena je veza s modernističkim industrijskim nasleđem grada i nekadašnjim fabričkim dimnjacima. Zaobljenom formom fasade i upotrebom prirodnog materijala, listela od opeke postavljenih u savremenom slogu, formira se karakteristična fokusna tačka zgrade. Kretanjem kroz objekat i prolaskom kroz ovaj "dimnjak" izlazi se na krovnu terasu koja otvara vizure ka okolini.

Fasada, kroz postavku prozora i trodimenzionalnih fasadnih rešenja, ostvaruje dinamičan ritam senki koje se menjaju u zavisnosti od ugla pod kojim padaju sunčevi zraci. Kao završna obloga korišćen je fasadni malter krupnije granulacije, koji zgradi daje taktilnu notu. Ideja arhitekata bila je da kombinacijom tekstura i oblika, te igrom svetlosti i senki, objekat komunicira s korisnicima, ali i prolaznicima.