Kad je Sava još bila bistra - Prva peščana plaža u Beogradu ime je dobila po kafani

Plaža "Nica" nekad i sada (Foto: 24 sata)

Jednom davno, pre osamdesetak godina, kada je reka Sava još bila bistra, a sa leve, novobeogradske strane bio je pesak i ništa više, nekako je bilo prirodno da baš tu osvanu plaže. Na delu između Brankovog i Starog savskog mosta nikla je plaža "Nica", gde je spas od velikih vrućina nalazilo na stotine Beograđana i njihovih gostiju.

Sve je počelo kada su Danci tridesetih godina prošlog veka, preko Crnog mora i Dunava, u grad stigli brodom "Sithaven" i započeli nasipanje novog dela grada. U to, nešto romantičnije vreme, na mestu današnjeg restorana "Ušće", postojala je kafana "Nica" po kojoj je i prva peščana plaža u gradu dobila ime.

Nakon oslobođenja u Drugom svetskom ratu "Nica" je bila svakog leta omiljeno mesto za odmor Beograđana. Na ovoj plaži vikendom je znalo da se okupi i do 100.000 Beograđana!

Ipak, ekološka svest tadašnjih Beograđana nije bila na baš visokom nivou, pa analitičari beleže da je iza njih, na pesku, ostajala gomila kora od lubenice. Plaža je, inače, imala ljuljaške, ringišpil, kao i kabine za presvlačenje. Momci su se tada u modernim kupaćim kostimima "tarzankama" i "maratonkama" šepurili pred gradskim frajlama, a dečaci su do mraka igrali žmurke i šuge. Najhrabriji, uprkos zabranama, skakali su sa tek izgrađenih delova mosta pravo u reku.

Međutim, kako se u posleratnim godinama udarnički žurilo da prekorečna močvara postane mesto za stanovanje, ovaj deo grada ubrzo je pretvoren u najveće gradilište u zemlji: Novi Beograd. Jednog avgusta sedamdesetih godina prošlog veka, peščana plaža je izbetonirana. Sava je, u međuvremenu, postala vrlo zagađena i ne baš preporučljiva za kupanje.

Novobeogradski momci spas od vrućina tada traže u tzv. barama, močvarnom delu Novog Beograda koji se prostirao od današnjeg "Mercatora" pa do Sava centra. Izgradnjom Novog Beograda i ta zabava je ukinuta, a Beograđani otad sve više posećuju i danas glavne gradske plaže - Lido i Adu Ciganliju.

Žene su kostimima pokrivale veći deo tela

Muške kupaće gaćice zakopčavale su se dugmićima, koji su znali da iznevere pri izlasku iz vode, a Beograđanke su se odlučivale za šareno štampano platno. Uglavnom su pokrivale veći deo svog tela, a one smelije u donjem delu kupaćeg imale su nešto nalik suknjici.