Da li za aranđelovačko Staro zdanje konačno dolaze novi dani? - Raspisan tender za projekat rekonstrukcije, u planu vraćanje namene objekta

- Pre ulaska u projektovanje, potrebno je prethodno obaviti čišćenje i dezinfekciju prostora. Takođe je potrebno da geometar snimi sve karakteristične kote, odnosno da se uradi 3D skeniranje svih fasada objekta. Prvom fazom predvideti uvid u stanje krovne konstrukcije i krovnog pokrivača, nakon čega je potrebno uraditi tehničku dokumentaciju za sanaciju svih dotrajalih elemenata krovne konstrukcije, krovnog pokrivača, kao i izradu hidroizolacije. Potrebno je utvrditi da li postoji kapilarna vlaga u zidovima suterena i prizemlja i ukoliko se utvrdi da je vlaga prisutna u zidovima, potrebno je predvideti projektom da se saniraju temeljni zidovi od vlage - precizirano je u dokumentaciji u kojoj se dodaje da bi poslednja faza bila ispitivanje kapaciteta i izrada projekta adaptacije i rekonstrukcije u cilju vraćanja namene objekta i aktiviranja svih potrebnih tehnologija koje će pratiti novu namenu Starog zdanja.

Više detalja može se naći OVDE.

Staro zdanje kao najstariji sačuvani objekat u parku Bukovičke banje, počelo je da se gradi 1865. godine po narudžbini kneza Mihaila Obrenovića kao letnja rezidencija dinastije i skupštinski dom, a po projektu arhitekte Koste Šreplovića. Zgrada je podignuta na uzvišici severnog dela parka i okrenuta prema planini Bukulji i samom parku. Po okončanju gradnje 1872. godine Staro zdanje, usled izmenjenih političkih prilika, postaje banjski hotel verovatno najveći te vrste u ondašnjoj Srbiji. Uporedo sa Starim zdanjem sagrađeno je parno kupatilo 1870. godine.U prvoj deceniji 20. veka, 1907. godine sagrađen je trodelni paviljon Knjaz Miloš, iznad istoimenog izvora, po planu čuvenog arhitekte Branka Tanazevića.

Tokom 1933/34. godine preuređeni su Staro zdanje prema projektu arhitekte Đorđa Tabakovića i park koji je iz osnova bio rekonstruisan po planovima inženjera A. Krstića, mada je već tada predstavljao atraktivnu celinu ispunjenu hiljadama najraznovrsnijih lišćara i četinara. U periodu obnove i izgradnje posle drugog svetskog rata, parku je vraćen stari sjaj, pa je ponovo, po rešenju i bogatstvu flore, uvršćen u red najlepših parkova u Srbiji. Od 1966. godine park pod Bukuljom postaje ambijent najveće zbirke skulptura u slobodnom prostoru i može se porediti sa nekoliko svetskih parkova skulpture.

Staro zdanje je prošlo kroz četiri faze dogradnje a u poslednjoj iz 1971. godine zdanje je dobilo konačno prostorno-arhitektonsko oblikovanje i nove funkcionalne sadržaje.