Kružni tok i semafor ubuduće i na Slaviji - Gomilanje vozila u najavi i dodatne muke za pešake

Trg Slavija je dobio ime po starom hotelu Slavija, a u samom hotelu je na prvom spratu bila skulptura boginje Slavije, simbola svih Slovena. Na prostoru kod Slavije i u neposrednoj blizini su bile Sala mira i deo grada pod novim nazivom Savinac , ali to verovatno nema veze sa samim nazivom trga Slavija.

Trg se nalazi manje od 1,5 km južno od Terazija (središta grada), a nadmorska mu je visina 177 metara. Prostor koji pokriva dug je 130 m, a širok 110 m. Veći deo pripada gradskoj opštini Vračar, dok manji deo pripada drugoj opštini, Savskom Vencu.

Sve do 1880-ih godina područje današnjeg trga bila je velika bara na istočnom rubu grada, gde su Beograđani lovili divlje patke. Oblikovanje tog prostora u trg započeo je dobro poznati škotski preduzetnik Fransis Makenzi, kupivši velik komad zemlje iznad današnjeg trga koji je kasnije podelio na manje parcele namenjene za dalju prodaju (taj deo kasnije je nazvan Englezovac). Ubrzo nakon toga onde je izgradio i sopstvenu kuću, koja je 1910. godine pretvorena u Socijalistički narodni dom, stecište radničkog pokreta. Druge, manje zgrade koje su se tu nalazile, bile su poznate kafane „Tri seljaka“ i „Rudničanin“, koje su srušene pre i za vreme Drugog svetskog rata.

Između dva svetska rata na Slaviji skoro ništa nije građeno. U novembru 1940. počela je gradnja Mitićevog magazina, zgrade predviđene visine 60 metara, koja bi bila najviša u gradu. Tada je predviđena i gradnja beogradske opere na trgu, kao i drugih najvećih i najznačajnijih građevina. Temelji su iskopani, ali je rat sprečio gradnju - ostala je tzv. Mitićeva rupa.

Tokom 1942. godine u periodu nemačke okupacije izgrađen je kružni tok na Slaviji i regulisan odvod otpadnih voda do reke Save, gde se i sada izliva kolektor.

Godine 1947. trg menja ime iz „Slavija“ te dobija službeno ime „Trg Dimitrija Tucovića“, po istaknutom srpskom socijalisti koji je živeo i radio na prelazu iz 19. u 20. vek. U njegovu čast postavljeno je i bronzano poprsje, rad Stevana Bodnarova. Na mestu ranije trošne jednospratnice sa dućanom i poslastičarnicom, godine 1962. otvoren je hotel Slavija, koji je proširen i modernizovan 1989, te danas poseduje četiri zvezdice.

U martu 1971. potpisan je ugovor za gradnju velike robne kuće, „najveće na Balkanu”, od ukupno 32.000 kvadrata, sa 1.000 parking mesta, na mestu Mitićeve rupe i susednih zgrada koje je trebalo srušiti.Zgrade, među kojima i nekoliko šestospratnica, srušene su do kraja godine, međutim robna kuća će biti otvorena 1974. u nedalekoj „Beograđanci”. Na tom prostoru će do početka '80-tih biti parking, zatim sunčani sat. Podizanje zgrade Dafiment banke je predviđeno 1992, ali obavljeni su minimalni predradovi. Iza 2000. uređeno je dečije igralište.

Dana 24. marta 1989. na ovom trgu otvoren je prvi Mekdonalds restoran na području istočne Evrope. Početkom 2000-ih godina trgu je ponovno službeno vraćeno ime „Slavija“. (Wikipedia)