Dijalog sa pejzažom - Porodična kuća na Fruškoj gori osmišljena za miran život van grada (FOTO)

Porodična kuća na Fruškoj gori nastala je na zahtev klijenata koji su želeli da se iz gradske vreve presele u mirnije prirodno okruženje. Glavni zadatak studija Modelart arhitekti bio je povezati kuću sa pejzažom i otvoriti vizure ka spolja, a izgradnjom od temelja, na parceli nepravilnog oblika, arhitektama su otvorene razne mogućnosti za projektovanje.

Pomenuti zahtevi i oblik parcele rezultirali su izlomljenom formom kuće, koja je otvaranjem četiri pročelja dobila direktnu vezu sa dvorištem i krajolikom. Postojeće stablo platana imalo je važnu ulogu u pozicioniranju kuće, jer je cilj bio da se zadrži prirodni hlad, kao mesto okupljanja porodice i prijatelja. Pored otvaranja ka spolja, istovremeno je trebalo zadržati i privatnost. Iz tog razloga je kuća uvučena u odnosu na ulicu, pozicionirana na središnjem delu parcele i deluje zatvoreno, uz nagoveštaj dinamike koja je saglediva tek iz privatnog prostora dvorišta.

Osnova i forma polaze iz kombinacije motiva arhetipske kuće, postavljene podužno u pravcu duže linije parcele, te dodavanja dva bočna elementa postavljena pod uglom u odnosu na glavni volumen. Otvorena pročelja orijentisana su na različite strane, što obezbeđuje veliku količinu prirodne svetlosti u prostorijama tokom celog dana. Zastakljene fasade su blago uvučene, tako da je formiran natkriven međuprostor u kom počinje dijalog između enterijera i eksterijera.

Fasada je obložena listelama sivih nijansi, krovni pokrivač je od crepa antracit boje, dok su unutrašnje strane pročelja pokrivene drvenim oblogama, praveći topao kontrast. Arhitektura objekta skladno je uklopljena u okruženje, u kom dominiraju porodične kuće sa dvovodnim krovom.

Prizemlje je rezervisano za zajedničke prostorije sa izlazom na terasu, dok se iz svih soba na spratu kroz lođe pruža pogleda na obronke Fruške gore. Sadržaji u prizemlju i potkrovlju organizovani su oko hodnika povezanih stepenicama. U enterijeru su, takođe, korišćeni slični kontrasti prirodnih materijala, poput crvene opeke i drveta, tako da minimalistički uređenom prostoru daju toplu notu i dozu rustičnosti. Zahvaljujući dominantno svetlim tonovima prostor deluje otvoreno i prozračno. Kuhinjski elemenati, plakari i komode rađeni su po meri, a pažljivim kombinovanjem različitih materijala, tekstura i boja formiran je prijatan porodični ambijent.