Predavanje Igora Sekea o navatl jeziku u Muzeju Vojvodine

Muzej Vojvodine u Novom Sadu je najveća muzejska ustanova u AP Vojvodini. Sedište ustanove i deo stalne postavke iz arheologije, istorije - do 1867. godine kao i etnologije je u Dunavskoj ulici broj 35. U Dunavskoj 37 deluje Odeljenje novije istorije sa stalnom postavkom 20. veka do maja 1945. godine. Depandanse ima u Čelarevu (u rekonstrukciji), Kulpinu (izložba stilskog nameštaja, niz izložbi iz istorije poljoprivrede) i u Bačkom Jarku (etno-kuća „Brvnara”).

Muzej Vojvodine nosilac je tradicija čiji počeci su vezani za Maticu srpsku, u vreme njenog delovanja u Pešti. U Letopisu Matice srpske, 1825. godine, objavljena je ideja o potrebi osnivanja muzejske zbirke. Nakon osnivanja Matice Srpske građani postaju vođeni idejom očuvanja nacionalnog identiteta i počinju samoinicijativno da poklanjaju predmete i starine iz bogate istorije srpskog naroda. Ideja je pretočena u stvarnost 14. oktobra (po starom kalendaru) 1847. godine, kada je doneta odluka o osnivanju Srpske narodne zbirke ili Muzeuma „gde će se čuvati sve starine i znamenitosti“. Želja osnivača bila je da Muzeum postane „ogledalo života našega naroda u krajevima u kojima on živi“. (Wikipedia)