Otvorena izložba "Hilandarski medicinski kodeks i srpska srednjovekovna medicina"

Ona je podsetila da se lečenje u srednjovekovnoj Srbiji zasnivalo na dostignućima ondašnje najrazvijenije evropske naučne medicine, nasuprot često prisutvnim predrasudama da su jedine terapije toga vremena bile vradžbine i bajanje.

Autori izložbe su Aleksandra Savić, muzejski savetnik Prirodnjačkog muzeja i dr Snežana Jarić, naučni savetnik, Institut za biološka istraživanja "Siniša Stanković" (IBISS).

Izložba "Hilandarski medicinski kodeks i srpska srednjovekovna medicina" ima za cilj da javnosti predstavi medicinska znanja i praksu lečenja ljudi lekovitim sredstvima iz prirode, koja su bila dostupna u srednjem veku u Srbiji.

Osnovna medicinska i farmakološka znanja srednjeg veka bila su uglavnom vezana za manastire i bazirala su se na korišćenju lekovitih sredstava iz prirode (biljnog, životinjskog i neorganskog porekla). Zapisi i podaci o etnobotaničkoj i farmakološkoj praksi čuvani su u mnogim manastirskim arhivama, a u novije vreme objavljeni su su u mnogim naučnim radovima.

Jedan od najdragocenijih dokumenata srpske srednjovekovne medicine predstavlja rukopis Hilandarski medicinski kodeks (15–16. vek), kao najkompletniji primer zbirke medicinskih rukopisa iz srednjovekovne prakse Salerno-Monpelje škole. Rukopis je 1952. godine otkriven u riznici srpskog manastira Hilandar na Svetoj Gori, a u hilandarskoj arhivskoj građi zaveden je pod brojem 517. Njegovo otkriće predstavlja jedno od najznačajnijih koraka u istraživanju istorije medicine srednjeg veka u Srbiji i Evropi. To je jedinstveni zbornik sačuvanih medicinskih i farmakoloških spisa, koji se mogu smatrati prvom srpskom i prvom slovenskom farmakopejom. Slični spisi napisani narodnim jezikom nisu postojali kod drugih slovenskih naroda, niti kod većine evropskih naroda u tom periodu.

Izložba će biti otvorena do juna 2023. godine.