Dunavska rivijera - zašto da ne?

Svečanim potpisivanjem Protokola o saradnji Regionalne radne grupe za razvoj turizma „Dunavska rivijera“ koju čine predstavnici pet podunavskih opština, sa Američkom fondacijom za razvoj (ADF/CRDA), minule subote 20. avgusta, u Kladovu, otvara se put nade za žitelje ovog kraja koji su doživeli nesumnjiv privredni sunovrat.

Nije sporno ni to da će Evropska unija odvojiti novac za revitalizaciju Dunava, a lokalna zajednica bi trebalo da bude spremna da prihvati ta sredstva i uloži ih u programe koji će poboljšati postojeću i izgraditi novu turističku infrastrukturu, povećati broj radnih mesta i uopšte prihod od turizma. Da li će akteri ove velike zamisli uspeti da iskoriste pruženu priliku, ostaje da se vidi. Ali, imajući na umu privredne neprilike u celoj istočnoj Srbije, kao, uostalom i širom cele Srbije, drugog rezervnog položaja osim ponuđenog - nema. Sreća u nesreći je da se duž Dunava, na području koje obuhvata pet opština i Nacionalni park Đerdap, smenjuju izvanredni turistički potencijali, pa i više od toga - prvorazredne turističke atrakcije.

U turističke adute Istočne Srbije spadaju Srebrno jezero i Veliko Gradište, Golubac, Lepenski vir, Kapetan Mišino brdo kod Donjeg Milanovca i Rajačke pivnice kod Negotina. Svako od ovih odredišta, na putu koji vodi pored Dunava, nekad uskog samo 150 metara, a kod Golupca čitavih tri kilometra (pa liči na more) pleni ili jedinstvenom prizorom, ili istorijskim odnosno praistorijskim činjenicama, ili pak autentičnom arhitekturom narodnog graditelja. Ali, sve to samo po sebi nije dovoljno da se svet svetla obraza pozove u pohode istočnoj Srbiji. Kako, na primer, pozvati ljude na Golubačku tvrđavu, kada su nas domaćini upozorili na rizik penjanja nestabilnim stepenicama. Ili, kako pozvati turiste da vide Rajačke pivnice, gde je zamrla proizvodnja vina, objekti jedinstvene arhitekture zapušteni, put do pivnica loš...

Nasuprot ovim primerima, ima već spremnih turističkih „brendova“, Srebrnog jezera, bisera Velikog Gradišta, zavičaja velikog muzičara Carevca, ili Lepenskog vira kao dokaza o dugom i veoma bogatom životu ljudi u Đerdapskoj klisuri. A hotel „Lepenski vir“, nekad s pravom turistički magnet ovog kraja, u kriznim godinama posustao, da bi odnedavno, privatizovan, ponovo krenuo stazom stare slave.