Centar za preradu industrijskog i medicinskog otpada / ekološka fabrika u Šapcu?

Lokalna samouprava u Šapcu je vrlo zainteresovana za donaciju Evropske agencije za rekonstrukciju, koja bi omogućila da se u srcu Mačve spaljuju i deponuju opasne materije iz čitavog regiona.

Odluku o izgradnji ovakvog centra u Srbiji, doneo je još 2004. godine republički parlament, a šabačka opština je već ušla u pregovore sa vladom, odnosno Ministarstvom za nauku i zaštitu životne sredine. Navodno, još nekoliko sredina u Republici pokušava da dobije ovu investiciju vrednu više desetina miliona evra (Pančevo, Negotin, Ub?).

Branislav Krstić, član Opštinskog veća Demokratske stranke Srbije zadužen za ekologiju, istakao je da bi to bila moderna fabrika kakve već postoje u evropskim zemljama (Beču, na obali Ženevskog jezera...), a sama gradnja bila bi sprovedena u tri faze.

U prvoj, predviđena je instalacija postrojenja za fizičko-hemijsku prerada industrijskog otpada u vrednosti od 12 mil EUR, u drugoj bi bila izgrađena spalionica (insinerator) vredna 40 mil EUR, dok bi u trećoj postojeći kapaciteti bili prošireni za još jednu spalionicu.

Šabačka opština će morati da obezbedi 10 ha zemljišta za izgradnju fabrike i 30 do 40 ha za odlaganje industrijskog i medicinskog otpada. Lokalno rukovodstvo se opredelilo za lokaciju sadašnje „Zorkine” fabrike „Poliplast” u prigradskom naselju Dumača (četiri kilometra od centra grada) i prostor između kazneno-popravnog zavoda i sela Bogosavac. Uprava za zaštitu životne sredine zadovoljna je ponuđenim lokacijama.

Na mogućnost izgradnje centra za spaljivanje i deponovanje opasnih materija u Šapcu, prvi je reagovao član Svetske asocijacije za konzervaciju zemljišta i voda Nikola Mihailović (WASWC), koji sumnja da će mačvanski region „od potencijalnog evropskog bisera zdrave hrane doživeti sudbinu najvećeg balkanskog smetlišta”:

Reč je o nacionalnom programu za tretman opasnog otpada koji bi se kamionima dovozio u Šabac, iako su najveći proizvođači ovog materijala u Beogradu i Nišu. Opasan otpad ima bar jednu od opasnih karakteristika – eksplozivnost, zapaljivost, sklonost oksidaciji, infektivnost, sadrži ili u kontaktu s vazduhom i vodom oslobađa toksične supstance sa odloženim hroničnim delovanjem... U ovu kategoriju spada i ambalaža u kojoj je bio ili jeste upakovan.