Strane direktne investicije u prva dva mjeseca 131,97 mil EUR, Turska najveći pojedinačni investitor

Ukupan priliv stranih direktnih investicija (SDI) u Crnu Goru u periodu od 1. januara do 28. februara 2026. godine iznosio je 131,97 mil EUR, a najveći pojedinačni investitor bila je Turska sa 25,55 mil EUR, pokazuju podaci Centralne banke Crne Gore.

Prema strukturi ulaganja, najveći dio odnosi se na investicije u domaća preduzeća i banke, kupovinu nepokretnosti i interkompanijski dug, koji i dalje ima značajnu ulogu u finansiranju povezanih društava.

- Turska je u posmatranom periodu zabilježila ukupni priliv od 25,55 mil EUR. Najveći dio tog iznosa odnosi se na interkompanijski dug od 16,06 mil EUR, dok su ulaganja u domaće kompanije i banke iznosila 11,17 mil EUR, a u nepokretnosti 8,36 mil EUR. Na drugom mjestu je Srbija sa 23,77 mil EUR, gdje dominiraju ulaganja u nekretnine od 13,28 mil EUR i domaća preduzeća i banke od 9,31 mil EUR - navode iz Turske privredne komore u Crnoj Gori.

Značajan priliv zabilježen je i iz Švajcarske, odakle je investirano 7,35 mil EUR, kao i iz Sjedinjenih Američkih Država sa 7,05 mil EUR.

Iz Njemačke je u Crnu Goru uloženo 3,99 mil EUR, dok su investicije iz Bosne i Hercegovine iznosile 3,36 mil EUR.

Prema preliminarnim podacima Centralne banke Crne Gore, ukupan priliv stranih direktnih investicija u periodu od 1. januara do 30. novembra 2025. godine iznosio je 867 mil EUR.

U tom periodu, Turska je bila najveći pojedinačni investitor sa 127,1 mil EUR, odnosno oko 15% ukupnog priliva.

Izvršni direktor Turske privredne komore u Crnoj Gori Bariš Polat saopštio je da snažan rast investicija iz Turske na početku 2026. godine potvrđuje njeno pozicioniranje kao jednog od ključnih ekonomskih partnera Crne Gore.

- Dominacija interkompanijskog duga u strukturi ulaganja ukazuje da turske kompanije ne nastupaju samo kao finansijski investitori, već kao već prisutni akteri koji šire i učvršćuju svoje poslovanje na crnogorskom tržištu - naveo je Polat.

On je dodao da se takav trend može tumačiti kao signal povjerenja u stabilnost i perspektivu domaće ekonomije, ali i kao potencijal za dalje produbljivanje bilateralne saradnje, posebno ukoliko se postojeći kapital pretoči u nove razvojne i proizvodne projekte.