Teslićki stočari oživljavaju proizvodnju blatničkog sira - U planu zaštita geografskog porijekla

Teoretska i praktična obuka te studijsko putovanje trebalo bi da budu dovoljni da 20 stočara ubuduće proizvodi jedinstveni blatnički sir, čiji recept se uz poneku tajnu ljubomorno čuva.

- Zagrijavamo mlijeko i zasiravamo vlašićkom majom i onda kada to usirimo i posolimo može taj sir da odstoji po dva mjeseca i više, a može u salamuri trajati i godinu - otkriva Radojka Gavrić iz Bijelog Bučja.

Blatnički sir je specifičan po tome što se pravi od mješavine 40% ovčjeg i 60% kravljeg mlijeka.

- Ja imam oko 220 grla i proizvedem godišnje šest-sedam tona sira. Pored blatničkog kriška sira, radim i polutvrdi sir, mladi sir, a pakujem i jogurt i surutku - priča Miroslav Klječanin iz Očauša.

Boravak ovaca i krava na planinskim pašnjacima daje kvalitetno mlijeko, sirovinu za blatnički sir, čije geografsko porijeklo struka i lokalna uprava žele zaštititi i njegovu proizvodnju učiniti ekonomski isplativom.

- Cilj nam je da sitni proizvođači proizvode sir na vlastitom imanju. Za projekat se prijavilo 20, a ima ih zainteresovanih više od 50, koji već proizvode za lokalno tržište. Sada taj sir ima cijenu od 8 do 9 KM. Njegova tržišna cijena kada sva procedura prođe i bude upakovan kako treba ne bi trebalo da bude ispod 15-20 KM, opet zavisno od individualnog kvaliteta - rekao je Njegomir Klječanin, šef Odsjeka za poljoprivredu u Opštini Teslić.

- Analize mlijeka, analize sira, da bude sličan na svim tim gazdinstvima, jedinstveno pakovanje, jedinstven logotip... Krajnji cilj je zaštita geografskog porijekla i imena blatničkog sira - poručila je Radmila Cvijić iz dobojske Područne jedinice Resora za pružanje stručnih usluga u poljoprivredi.

Teslićki kraj nekada je bio poznat po proizvodnji ovog sira, a stazama stare slave kreću preostali stočari.

- Osamdesetih godina prošlog vijeka na ovim prostorima je proizvedeno više od 700 tona blatničkog sira. Ovo područje je bilo prepoznatljivo po tom proizvodu i činilo je veliki ekonomski potencijal za razvoj kraja. Međutim, zbog dešavanja devedesetih godina ovo područje je ostalo bez stočara i mi pokušavamo da preostale stočare dovedemo uslovno rečeno u red, da svi proizvode otprilike isti proizvod - naveo je Dragiša Marković, rukovodilac dobojske Područne jedinice Resora za pružanje stručnih usluga u poljoprivredi.