Savremena interpretacija vojvođanske kuće u Surčinu - Projekat koja spaja kibicfenster i otvoreni plan (FOTO)

Kuća u Surčinu predstavlja savremenu reinterpretaciju tipične vojvođanske porodične kuće, karakteristične za to podneblje. Ideja arhitekata studija ENND bila je da se, s jedne strane, projekat nadoveže na postojeći kontekst, kroz poštovanje urbanističke šeme ušorenog naselja panonskog tipa i volumena kuće, koji bi bio u skladu sa susjednim objektima. S druge strane, ovo je bila prilika da se ukaže na to kako se arhitektonske vrijednosti urbanistički zanemarenih rubnih dijelova grada mogu unaprijediti.

Forma izdužene kuće sa dvovodnim krovom je zadržana, ali je u materijalu i obliku osavremenjena, uz pročišćene arhitektonske elemente koji su u skladu sa sadašnjim trenutkom. Time je ostvarena suzdržana i svedena pojavnost objekta, dobra osvjetljenost i provjetrenost prostora, i višestrana orijentacija koja pruža raznolike vizure iz enterijera na okolinu. Na bočnoj strani je postavljen zastakljeni erker, koji unosi dodatnu dinamiku i podsjeća na kibicfenster, čest motiv u arhitekturi ovog područja.

Unutrašnji prostor je jasno definisan i funkcionalno organizovan podjelom po nivoima. U donjem nivou smještena je dnevna zona, velikim staklenim površinama povezana sa bočnim i zadnjim dijelom dvorišta, čime su izbrisane granice između enterijera i eksterijera. Dnevna zona je dobro osvjetljena i fluidna – objedinjuje prostor kuhinje, trpezarije i dijela za druženje ukućana. Na ove ambijente se nadovezuje terasa sa drvenom pergolom i dvorište sa organskom baštom, podjednako korišćene većim dijelom godine.

Noćna zona organizovana je na gornjoj etaži kao intimniji, privatniji dio prostora, ali uz ostvarivanje vizuelne veze sa donjim nivoom putem otvorene galerije, te sa okolnim pejzažom kroz kružni prozor koji dominira zabatnim zidom orijentisanim prema dvorištu.

Enterijer prati spoljašnju arhitekturu, odnosno volumen i formu kuće, kao njen neodvojiv dio, afirmišući prvenstveno prostorne kvalitete. Kroz promjene visine prostorija, vidne kosine krova, otvaranje vizura između ambijenata i potenciranje ritma arhitektonskih elemenata kojima se artikuliše prostor, ostvaruje se razigranost i u unutrašnjosti.

Ekonomičnost izgradnje bio je jedan od faktora koji su uslovili jednostavnost forme i korišćenje svedenih arhitektonskih elemenata, kao i lokalnih izvođača. Slično eksterijeru, i enterijer je pročišćen i suzdržan, ali ujedno topao i prijatan, prilagođen korisnicima da u njega unesu sopstveni karakter. Tako ovaj realizovani projekat stoji kao primjer da se uprkos finansijskim ograničenjima mogu ostvariti unapređena i humana prostorno-arhitektonska rješenja.