Manastir je dugo vremena bio razrušen i napušten, a obnovljen je i osvećen 12. novembra 2000. godine

Prvo pisano pominjanje manastira vezuje se za 1514. godinu. Pretpostavlja se da je zlatno doba života manastira bilo u drugoj polovini 16. i tokom 17. veka.

Manastir Kumanica je doživeo urušavanje i zapuštenje u drugoj polovini 18. veka. Tada su iz manastira odnete svete mošti Sv. Grigorija i Sv. Haralampija. Mošti svetaca uzeli su Pržići iz Bijelog Polja, sa namerom da ih daju crkvi Sv. Nikole (na Svetoj Gori - prozvan "Grigorijat"). Ali tražili su polovinu prihoda od priloga koji bude narod davao, tokom poklonjenja svetiteljima. Kada su to kaluđeri odbili, "Pržići su isekli mošti na komade i tako ih prodavali". Po drugom izvoru, date su već izlomljene mošti na čuvanje Bijelopoljcu Antoniju Simonoviću, 1700. godine.

Aleksandar Deroko je 1926. godine zatekao manastirsku crkvu u ruševinama. Tada su izvršena prva snimanja i napravljen je crtež osnove crkve, a kasnije je (1933) dopunio Đorđe Bošković, pretpostavljajući da crkva potiče iz 16-17 veka. (Wikipedia)