Vilu je 1930. godine sazidao kardiolog Radenko Stanković, osnivač Medicinskog fakulteta u Srbiji. Bio je i ministar prosvete za vreme vladavine kralja Aleksandra I i namesnik kralja Petra II Karađorđevića.

Po porudžbini, nacrte je izradio arhitekta Dragiša Brašovan, koji je zaslužan i za izgled palate Banovine u Novom Sadu. Vila je urađena u stilu srpskih srednjovekovnih dvoraca, a smeštena je u čortanovačkoj šumi na imanju koje obuhvata 35 jutara raspoređenih na šest nivoa-terasa.

Doktor Stanković dok je još bio na studijama u Beču slušao da između Koviljskog rita i Fruške gore duva lokalni vetar - fruškogorac. Upravo to strujanje vazduha, poznatije kao ruža vetrova, privukla je budućeg namesnika da, na mestu gde se obično grade bolnice za plućne bolesnike, podigne vilu. Po završetku Drugog svetskog rata nove vlasti ga hapse i osuđuju na 12 godina robije zbog „saradnje sa Nemcima“. Vilu konfiskuju 1952. godine, a prvi na listi novih vlasnika je bio MUP Srbije.

Kasnije je vila prilagođena za ukus Josipa Broza Tita, (tom i kasnijim preradama potpuno je uništen enterijer) onda u njoj znaju često da borave najviši državni funkcioneri. Pored Broza, najčešći gosti su bili Aleksandar Ranković i Slobodan Penezić Krcun. Posle je vila prešla u nadležnost pokrajinske vlasti Vojvodine i u njoj su boravili Dušan Alimpić, Nikola Kmezić i drugi funkcioneri.

Vilu danas koriste pokrajinski funkcioneri za protokolarne prijeme i sastanke. U njoj je sniman film Soje Jovanović „Silom otac“. Vila je i danas zatvorena za širu javnost. U vili se održavaju festivali Novi Tvrđava teatar i Šekspir fest. (Wikipedia)