Poglede u Subjelu privlači zdanje seoske crkve posvećene Svetom apostolu i jevanđelisti Luki, novije gradnje. Lepo je uređena, sva u zelenilu i cveću, ponos sela.

Ovakav njen savremeni lik, ipak, ne gura u zaborav dva veka dugu i svetlu tradiciju hrama u Subjelu, jedinstvenog na našim prostorima u burno ustaničko vreme kada je napravljen.

„Do 1819. crkve na tom prostoru građene su najčešće od drveta, što je bio rezultat ne samo ekonomskih prilika ili jednostavne dostupnosti tog materijala već i brige za njihov opstanak zbog veoma stroge osmanske vlasti. Sa postepenim učvršćivanjem srpskih prava i izgradnjom temelja buduće autonomije prilike omogućavaju da se pristupi gradnji crkava većih dimenzija i od čvrstog materijala. Prvi pravoslavni hram u Beogradskom pašaluku, sagrađen na taj način posle Drugog srpskog ustanka, bila je upravo crkva u Subjelu. Ona je nastala pre poznatije crkve u Savincu kod Čačka, kao i zadužbine kneza Miloša Obrenovića u njegovom rodnom selu Gornjoj Dobrinji, koja je završena 1822. Gradnja subjelske crkve bila je u tom pogledu vododelnica, jedan od dokaza da se menja situacija na prostoru Srbije. Prva je za koju nije tražena dozvola osmanskih vlasti već samo od kneza Miloša”, piše Radosavljević. (Politika 2021)