Sadašnja crkva podignuta je 1847. godine, kako je naznačeno nad zapadnim ulazom u hram. Po predanju, bila je na istom mestu starija, takođe posvećena Svetom Savi srpskom, koja je bila pokrivena šindrom. Najstarija sačuvana matična knjiga rođenih i krštenih potiče iz 1779. godine. Najveća vrednost koju hram ima je, u svakom slučaju, ikonostas, koji je umerene, ali lepe i ukusne rezbarije. Slikarski radovi su ispod osrednjeg kvaliteta, a zaključuje se da ih je slikao Đura Pecić, pod uticajem i u podražavanju Nikole Aleksića. Ikonostas i pevnice slikane su uljanim bojama na drvenoj podlozi, Zbog svega gore navedenog, ikonostas je proglašen spomenikom kulture od izuzetnog značaja i pod zaštitom je države. Srpska pravoslavna crkvena opština Crna Bara ima u svom vlasništvu 17,5 jutara zemlje (Agrarnom reformrom 1949. godine oduzeto je 40 jutara), pravoslavno graoblje i parohijski dom. Na pomenutom groblju nalazi se kapela Nenada Vujina, zemljoradnika i Crne Bare, koji je poginuo 1915. godine u Galiciji. Od njegove zaovstavštine podignuta je ova kapela 1926. godine, a 90 jutra zemlje zaveštano je Matici srpskoj. U zaveštanju dalje stoji da Matica srpska, od prihoda pomenute zemlje održava kapelu i grobnicu, kao i da plaća određenu suma crkvenoj opštini za opravku hrama i parastos na dan Sv. Stefana Dečanskog, krsne slave porodice Vujin. Zidana je u neovizantijskom stilu sa krstastom osnovom i kupolom na četiri prislonjena luka. Ima mali drveni ikonostas i na njemu su slike Uroša Predića iz 1927. godine. (https://www.eparhijabanatska.rs/)