Muselimov konak je najstarija sačuvana zgrada u Valjevu. Nastala je krajem XVII veka za potrebe muselima, turskog upravnika Valjevske nahije.

Dok je njegov prizemni deo predstavljao administrativne prostorije u podrumu se nalazila apsana, odnosno zatvor. Po ovom zatvoru zgrada je poznata u istoriji. Početkom 1804. godine u njemu su bili zatočeni valjevski kneževi Aleksa Nenadović i Ilija Birčanin, i iz njega su odvedeni na gubilište, stotinak metara dalje, na obalu reke Kolubare. Posle egzekucije, u istoriji poznate kao "seča knezova", njihove glave su bile nabijene na kolac i javno izložene na krovu konaka. Budući da je ova zgrada bila u direktnoj vezi sa sečom knezova, kao neposrednim povodom Prvog srpskog ustanka, u njoj je danas prezentovana postavka o valjevskom kraju u Prvom i Drugom srpskom ustanku, čime je autentičnost objekta direktno angažovana u funkciji prvog i osnovnog eksponata izložbe. U Muselimovom konaku su danas izloženi brojni eksponati koji su u direktnoj ili indirektnoj vezi sa događajima tokom Srpske revolucije. (Wikipedia)