Beograd bašta ili Bioskop bašta, nalazi se u Bregalničkoj ulici u Beogradu, u delu grada koji se zove Lipov lad i predstavlja istorijski značajnu zelenu površinu unutar grada.

Originalno osnovana tridesetih godina dvadesetog veka kao privatna botanička bašta u vlasništvu imućne porodice Minh, Beograd bašta je kroz godine prošla kroz nekoliko transformacija.Pred kraj Drugog svetskog rata bila je prenamenjena u pozorišni prostor, da bi kasnije postala bioskop na otvorenom, pružajući zabavu i kulturna iskustva lokalnoj zajednici. Betonska bina u bašti danas se koristi za lokalne koncerte i umetničke izložbe, doprinoseći kulturnoj sceni Beograda.U bašti danas raste 29 stabala različitih vrsta.

Crkva svetog Antuna Padovanskog nalazi se preko puta Beograd bašte, a u blizini i Crkva Pokrova Presvete Bogorodice, i sa vilama očuvanim u okolnim ulicama čine ambijentalnu celinu koja predstavlja deo predratnog Beograda.

Dvadesetih godina XX veka, zemljište na kojem se danas nalazi Beograd bašta, bilo je deo nekadašnjeg „Borovog parka“ koji je izlazio na ulicu Bulevar kralja Aleksandra. Tu se nalazila i kafana "Borov park" koja je imala pozornicu na kojoj su se održavale predstave privatnog pozorišta Miodraga Mike Ristića. Ovaj prostor je početkom 1930-tih, nakon što je probijena Kajmakčalanska ulica do kraja (uključujući i S. Kranjčevića) preparcelisan i na njemu su pred Drugi svetski rat izgrađene gradske vile, koje i danas čine jedan od lepših krajeva Beograda. Jednu veliku parcelu kupila je i jevrejska porodica Minh koja je posedovala fabriku tekstila u Paraćinu i rudnik uglja na planini Rtanj. Na delu parcele je sazidana vila, dok je drugi deo Greta Minh posvetila stvaranju botaničke bašte.

Kako je porodica Minh bila jevrejskog porekla imovina im je oduzeta od strane nacista za vreme okupacije Beograda. Pred samo oslobođenje Beograda prostor Beograd bašte je namenjen za letnju pozorišnu scenu Narodnog pozorišta sa improvizovanom pozornicom.

Nakon Drugog svetskog rata i nova komunistička vlast oduzima i nacionalizuje svu imovinu porodici Minh, kao i prostor Beograd bašte, te 1955. gradi objekte i betonsku bioskopsku scenu na delu gde se nalazila botanička bašta Minhovih, pa prostor postaje otvoreni bioskop „Beograd filma“. Letnji bioskop je funkcionisao do sedamdesetih godina, i zatvara se kada firma napušta koncept otvorenih bioskopa.

Vila Minhovih je predata firmi DIPOS, te nakon rata funkcioniše u sistemu diplomatskih predstavništava, a potom i kao iračka škola, da bi nakon toga bila data u zakup privatnom vrtiću. (Wikipedia)