Crkva Svetog Oca Nikolaja ili poznatija kao Nikolajevska crkva je zemunska pravoslavna bogomolja. Podignuta je u periodu od 1745—1752. godine na mestu starije, slamom pokrivene drvene srpske crkve. Nalazi se u starom istorijskom jezgru Zemuna, u ulici Njegoševa 43, ispod srednjovekovne tvrđave Gardoš. Nikolajevska crkva je najstariji pravoslavni hram starog jezgra Zemuna i najstarija sakralna građevina sačuvana na području grada Beograda.

Nikolajevska crkva — hram Svetog oca Nikolaja je najstarija crkva u Zemunu, a ujedno i u Beogradu. Nastala je na temeljima crkve za koju se smatra da datira iz vremena pre nego što su Turci ušli u Zemun 1521. godine. Putopisci, koji su kroz Zemun prolazili tokom 16. i 17. veka beležili su da je u Zemunu bila velika džamija i nešto što je ličilo na pravoslavnu crkvu bez krova. Proterivanjem Turaka i ulaskom Austrije u Zemun 1717. godine Zemun postaje hrišćanski grad, ali ni u tom pod austrijskom vlašću Srbi nisu dobijali lako dozvole za izgradnju svojih verskih objekata. Tako je još 1731. godine sagrađena mala bogomolja posvećena Svetom Ocu Nikolaju. Već sledeće godine osnovana je Srpska pravoslavna crkvena opština grada Zemuna, pa je naporima sveštenstva i stanovništva uskoro odobrena izgradnja današnje crkve, kao i prostora za opštu srpsku školu za podučavanje pravoslavne mladeži u crkvenoj porti.

Izgradnja današnje crkve započeta je na temeljima prethodne 1745. godine, a izgradnja je dovršena 1752. U severoistočnom delu crkvene porte otvorena je i Opšta srpska osnovna škola za podizanje mladeži (danas Osnovna škola „Majka Jugovića“),[5] značajna za razvoj zemunskog školstva.[6] U ovoj školi službovao je kao učitelj Joakim Vujić između 1807. i 1809. godine, o čemu na crkvenom domu postoji spomen-ploča. (Wikipedia)