Kosančićev venac predstavlja naseljeno područje koje gleda na reku Savu, i prostire se od Kalemegdanske tvrđave do Brankovog mosta.

Istorija
Kosančićev venac predstavlja područje najstarijeg kompaktnog naselja u Beogradu sa sačuvanim starim rasterom spontano nastalih ulica, starim uličnim zastorom, drvoredima i ambijentom sa velikim brojem starih kuća i javnih građevina koje dokumentuju istorijski razvoj ovog dela Beograda od prve polovine 18. veka kada je izvršena rekonstrukcija nasleđenog kasnosrednjevekovnog naselja do današnjih dana. U okvire Kosančićevog venca spadaju istorijska mesta sa nalazima naselja i nekropole rimskog Singidunuma, kao i prva predgrađa izvan nekadašnjih okvira grada.

Ovaj deo naselja nalazio se ispod gradskog foruma (na prostoru današnje Narodne banke) na kome se nalazio Jupiterov hram o čijem postojanju svedoče nalazi žrtvenika. Ispod Foruma, na mestu stare Bogoslovije, nalazile su se javne gradske terme.

Najstarije građevine do danas sačuvane potiču iz perioda između Drugog srpskog ustanka 1815. i predaje ključeva Beograda knezu Mihailu 1867. Sačuvano je malo objekata. Najznačajnije su one koje su imale državno-administrativni i verski karakter — Saborna crkva i Konak kneginje Ljubice. Saborna crkva podignuta je četrdesetih godina devetnaestog veka kao jednobrodna klasicistička građevina sa baroknim zvonikom. Konak kneginje Ljubice nastao je 1829-30. godine pod uticajem balkanske tradicije i savremenih evropskih stilova.

Ipak, Kosančićev venac je postao organizovanije naselje tek nekoliko decenija kasnije, pošto su Turci napustili Beograd. Najuže povezan sa Knez Mihailovom ulicom, Obilićevim vencem i Beogradskom Tvrđavom, na Kosančićevom vencu su, u početku, kuće podizane bliže Sabornoj crkvi, a zatim je naselje krenulo da se širi. U devetnaestom veku, Kosančićev venac, sa ulicom Kralja Petra u kojoj su se nalazile glavne ustanove tadašnje nove srpske države, je bio društveni, kulturni i trgovinski centar Beograda. (Wikipedia)