Katedrala je izgrađena 809. godine i upravo u to vrijeme poznati kotorski građanin Andrea Saracenis (koji je finansirao izgradnju) otkupljuje od mletačkih trgovaca mošti (ili relikvije) svetog Tripuna. Bila je to crkva centralne osnove - martirium. Čuveni vizantijski car Konstantin VII Porfirogenit pominje je u svom djelu Dé Administrando Imperio ("O upravljanju carstvom"). Sve do arheoloških iskopavanja iz 1987. godine mislilo se da je crkva okrugla (rotunda). Uvidjelo se da je ta stara crkva u stvari bila zasvođena, a ne okrugla. Moguće je da je greška nastala zbog omaške u prevođenju carevog djela.

Poslije nekoliko vijekova, gradi se katedrala, čiji su radovi počeli 1124. godine, za vrijeme biskupa kotorskog Ursacija. Radovi će trajati do 19. juna 1166. godine, kada je katedrala svečano osvećena.
Katedrala je izgrađena u romaničkom stilu, sa elementima vizantijske arhitekture. Njen izgled se kroz vjekove mijenjao, najčešće zbog čestih zemljotresa, od kojih su najjači bili iz: 1537, 1563, 1667, i 1979. Katedrala je poslije svakog zemljotresa vrlo brzo rekonstruisana. Tokom obnova uvođeni su elementi arhitekture i enterijerskog uređenja u duhu i ukusu vremena u kojima su te obnove izvođene (posebno su vidljivi elementi renesanse i baroka).

Na zapadnoj fasadi nalaze se dva zvonika. Prvobitni zvonici i fasada bili su uništeni tokom zemljotresa iz 1667. Izgrađeni su novi zvonici (sjeverni je visok 33 m, a južni 35 m), glavni portali, rozeta, terasa i trijem. (Wikipedia)