Logor Crveni krst (nem. Anhalter Lager des Nisch ili Lager Nisch), danas Memorijalni kompleks „12. februar”, bio je jedan od koncentracionih logora koje su širom Srbije osnovale Nemačke okupacione snage 1941. godine, prvo kao privremeni logor za smeštaj ratnih zarobljenika jugoslovenske kraljevske vojske. Od aprila do 22. juna 1941. godine, u vreme nemačko-sovjetskog rata, postaje logor političkih krivica i ratnih zarobljenika. sa namenom: smeštaj ratnih zarobljenika, Jevreja i konfiniranje nacionalista, među koje su spadali: predratni pripadnici demokratskih partija, kao nosioci antinemačke politike, članovi četničkih udruženja, sveštenici, kao narodne vođe još iz doba Topličkog ustanka 1917, aktivni kraljevski oficiri, koji su organizovali prve nepredate vojne odrede, sledbenici 27. marta, anglofili, pripadnici masonske lože, rotari klubova i drugi. Septembar 1941. pošto u njemu više nije bilo ratnih zarobljenika (zaštićenih Ženevskom i Haškoj konvencijom o postupanju sa zarobljenicima) logor zvanično postaje koncentracioni logor.

Logor, koji je danas muzej nalazi se u zgradama srpske vojske koje su do okupacije služile kao vojni magacin, u industrijskoj zoni grada Niša. Njime su upravljali Nemci tokom Drugog svetskog rata. Logor je bio smešten u neposrednoj blizini železničke stanice „Crveni krst“ u Nišu (po kojoj je i dobio najčešće korišćen naziv, Logor Crveni krst).

Logor je formirao šef Gestapoa u Nišu SS kapetana Hajnrih Brant (Heinrih Brandt), koji je neposredno bio potčinjen zapovedniku SIPO i SD, pukovniku Šeferu.

Prema podacima posleratne Zemaljske komisije za utvrđivanje ratne štete, kroz logor je za vreme okupacije prošlo oko 30.000 zatvorenika, a 10.000 logoraša i zatvorenika iz drugih zatvora u gradu streljano je na Bubnju kod Niša. Tačan broj streljanih nije bilo moguće utvrditi pošto su nacisti uništili tragove zločina.

U logoru Crveni krst u Nišu je organizovano prvo uspešno bekstvo iz nacističkog logora. (Wikipedia)