Crkva Vaznesenja Gospodnjeg u Čurugu potiče iz 1858. godine, jer je stari hram za vreme Mađarske revolucije 1848. godine razrušen. Hram je izgrađen po projektu vojnog inženjera Jožefa Krafta i imala je samo jedan toranj. Naknadno su podignuta dva niža tornja visine 32 metra koja su sa centralnim, visokim 55 metara, činili skladnu celinu. Crkvu je osvetio njegovo preosveštenstvo vladika Platon 1862. godine. Ikonostas koji ima izuzetnu umetničku vrednost i čuruškoj crkvi daje prestižno mesto, delo je čuvenog slikara Đorđa Krstića.

Istorija čuruških zvona je veoma duga i zanimljiva. Godine 1913. naručena su četiri zvona od poznatog livca iz Temišvara, Antona Novotnog. Izlivena su četiri zvona izuzetnog kvaliteta. Prvo i treće zvono su skinuti sa zvonika i predati za ratne svrhe, 1917. godine, po nalogu ratnog ministarstva. Nakon rata su izlivena nova četiri zvona, ali se odmah uočila njihova disharmoničnost, te je pozvan kompozitor Isidor Bajić da oceni kvalitet zvuka i da predlog šta da se učini kako bi se on poboljšao. Tako se došlo do zvona koja se mogu i danas čuti sa čuruškog zvonika. Njih je izlio novosadski majstor Predrag Jovanović i bila su gotova 24. juna 1931. Problem je bio što najveće zvono koje je težilo gotovo pet tona nije moglo biti postavljeno jer su morali da budu obavljeni dodatni radovi u zvoniku kao i napravljeni posebni nosači, kozlići koji su držali ogromno zvono. Zvona su se po prvi put oglasila na Cveti 1934. godine. Veliko zvono sa zvukom „kontra G“ na kome je reljef Svetog Đorđa, smatra se najvećim na Balkanu. (vojvodina.travel)