Od sticanja autonomnog statusa u okviru Turskog carstva 1830. godine u Kneževini Srbiji je bilo više pokušaja da se osnuje visoka vojna škola. U decembru 1837. godine počela je sa radom Vojna akademija, ali je ova škola već posle šest meseci prestala sa radom. Nekoliko godina kasnije Ilija Garašanin, koji je bio zadužen za Garnizonu vojsku, predložio je da se osnuje Artiljerijska škola i na taj način unapredi vojna sprema Kneževine Srbije. Državni Savet je usvojio taj predlog, a knez Aleksandar Karađorđević ga je odobrio 18. marta 1850. godine. Artiljerijska škola je prva vojna visokoškolska ustanova u Srbiji, čije tradicije danas čuva Vojna akademija u Beogradu.

Posle srpsko-turskih ratova 1876-1878. godine Kneževina Srbija je na Berlinskom kongresu, 1878. godine, međunarodno priznata kao nezavisna i suverena država. Iskustva iz rata i uvećanje državne teritorije nametali su potrebu da se Artiljerijska škola reorganizuje. Ministar vojni, đeneralštabni potpukovnik Jovan Mišković, odredio je komisiju koja je izradila "Projekt Zakona za ustrojstvo Vojne akademije". Narodna skupština je usvojila Zakon o ustrojstvu Vojne akademije, a knez Milan Obrenović ga je potvrdio 30. januara 1880. godine.

Vojna akademija je radila neprekidno sve do Balkanskih ratova, 1912. godine. Rad je prekinut i tokom Prvog svetskog rata, a onda još jednom, u Kraljevini Jugoslaviji, izbijanjem Aprilskog rata 1941. godine.

U toku Drugog svetskog rata, odlukom Vrhovnog štaba Narodnooslobodilačke vojske i Partizanskih odreda Jugoslavije od 21. novembra 1944. godine, osnovana je Vojna akademija Demokratske Federativne Jugoslavije. Dvogodišnje školovanje počelo je februara 1945. godine.

Vojna akademija je visokoškolska obrazovna i naučno-istraživačka institucija koja već više od 170 godina predstavlja istorijski zapis našeg naroda i stratešku komponentu snage srpske države u poslednja dva veka. (www.va.mod.gov.rs/2025)