Crkva Vaznesenja Gospodnjeg u Beloj Palanci ili Crkva Hristovog Vaznesenja, jedna je od dve crkave u Beloj Palanaci, u kojoj se nalazi sadište Belopalanačkih parohija i Arhijerejskog namesništva belopalanačkog.Izgrađena je u periodu od 1909—1910. godine, po odobrenju, tadašnjeg ministra prosvete Kraljevine Srbije od 14. maja 1903. godine.

Feliks Kanic je tada napisao : "da se nakon oslobođenja od Turaka 27. decembra 1877. hrišćansko stanovništvo iz okoline odmah bacilo na rušenje tvrđave. Njen istočni i južni front, zajedno sa svim turskim zgradama, poslužili su kao kamenolom za Crkvu Hristovog Uspenija. Godinu dana nakon oslobođenja od Turaka varošani Bele Palanke se obraćaju ministru crkvenih dela sa molbom da se omogući gradnja Crkve.”

Crkvu je projektovao arh. Milorad Ruvidić, stalni nastavnik (istorije arhitekture, vizantijske arhitekture i arhitektonskih problema) arhitektonskog odseka Tehničkog fakulteta u Beogradu. Prema ovom projektu Crkva ima površinu 132,63 m? i visinu zajedno sa kubetom 21,15 m, a njena gradnja odgovarala je tzv. hanzenovom stilu. (Wikipedia)